Heel lang geleden stond ik op dorst.vpro.nl met een artikel over de man die de brieven beantwoordt namens Donald Duck. Persoonlijk vond ik het een luchtig artikel, geen harde journalistiek, maar gelukkig was daar ReneSmurf die mij attendeerde op een pijnlijk feit dat ik boven tafel heb gekregen: Donald Duck censureert.
Werk
Loessoe met de intellectuelen, bitch in de VPRO Gids
Mocht je langs de betere boek- en tijdschrifthandel komen, Geen titel (geen quasi literair grapje, maar het verhaal heeft gewoon echt geen titel) staat in Passionate Magazine. En dat ziet er ongeveer zo uit:
Passionate Magazine, met een echte mevrouw op de voorkant.
Een boek schrijf je nooit in een keer. Toen ik mijn eerste toneelstuk “afhad”, zei Hannah Roelofs heel subtiel tegen mij dat, als ik keek naar andere toneelauteurs, zij beduidend langer deden over schrijven dan ik (soms drie jaar versus vier weken). Inmiddels maak ik genadeloos gebruik van “een eerste versie”.
Read More
Wie schrijft moet ook lezen, het breidt je woordenschat uit, kan je stijl beïnvloeden (positief en negatief) en kan inspireren. Mijn boek gaat over een jongen die worstelt met de afstand tussen hem en zijn moeder die steeds groter wordt. Ik zit dus een beetje in de bildungsromannetjes, jeugd en gekkigheid.
Onlangs is The Outsiders “eindelijk vertaald” (dat is op de flap geplakt met een sticker die je er niet meer af krijgt) en uitgebracht bij Thomas Rap. S. E. Hinton schreef het in 1967 in de Verenigde Staten waar het een hit was en is. Al snel werd het boek verfilmd en 43 jaar later is het dan “eindelijk vertaald”.
Read MoreVandaag staat er een kort verhaal van mij op Dorst: “Trein gemist“, met kei leuke illustraties van Wendel Jacobs. Over de voordelen van wisselstoringen.
Read MoreAls je een boek schrijft, wil je natuurlijk wel dat het een boek wordt en niet een uit de kluitengewassen Sinterklaasgedicht. Maar als je een man of vrouw van weinig woorden bent, kom je toch snel in de knoei. Tenminste: dat denk je. Gelukkig is overal een oplossing voor.
Read MoreMoet er wel of geen muziek aan tijdens het schrijven? Ik zelf vind het erg fijn als er iets van muziek is. Ik heb een bepaalde ruis nodig om te kunnen schrijven. Harry Mulisch dacht daar anders over: hij hield te veel van muziek om het op te zetten tijdens het schrijven, hij was bang dat hij er dan naar zou gaan luisteren.
Read MoreVoor VPRO Dorst maakte ik samen met Jasmijn Vriethoff een filmpje aan de hand van een monoloog van Nina uit De Meeuw van Tsjechov. Vandaag is het eindresultaat te bewonderen.
De Russische schrijver Anton Tsjechov staat bekend om zijn zwartgallige stukken. Personages willen heel veel, maar kunnen en durven uiteindelijk niets. Dit filmpje is een monoloog van Nina. Zij wilde actrice worden, trouwen met een schrijver en vooral roem, maar moet constateren dat al haar dromen in duigen zijn gevallen. Hoe ga je daarmee om?
Bekijk hier het filmpje.
Read MoreNa een lange perdiode van blogstilte ga ik mijn blog toch weer nieuw leven inblazen. Ik ben nog druk met alle oude blogs over te hevelen naar Het Nieuwe Blog en heb een nieuw theme (“opmaak” in blogtaal) voor Het Nieuwe Blog (wat ik vandaag jammer genoeg tegen kwam op de website van Philip Huff tegen kwam). Big changes for big shit.
Read More