Toen ik in groep vijf zat, begon ik met sparen voor een LEGO trein. Een echte, omdat ik door had dat ik hem niet van mijn ouders zou krijgen voor mijn verjaardag. Ze waren bang dat ik het uit de doos zou halen in elkaar zou zetten en dan de tv aan zou doen. Eind groep zeven had ik genoeg bij elkaar gespaard om de trein te kopen en een station. Beiden liet ik apart inpakken door de winkeljuffrouw van Top1Toys (waar nu het Kruidvat zit op het muntplein).
Thuis aangekomen eerst een kopje thee gedronken met m’n ouders, expres zodat het nog leuker zou zijn om het uit te pakken, en toen pas naar m’n kamer gerend met de dozen. Ik scheurde het papier er af, opende de doos en begon met het in elkaar zetten. Als snel werd ik omringt door steentjes, lege plastic zakjes en onderdelen van de trein. De volgende ochtend was alles af en kon ik er mee rijden en spelen en niet veel later kon ik het in mijn stad zetten, na aankoop van wat extra rails (ik had een niet al te kleine stad).
Af en toe kijk ik nog wel eens op de site van LEGO. Om weg te dromen, vaak kan ik me maar moeilijk inhouden. Geloof me: ik ben blij dat ik geen creditcard heb, anders stond de kamer zo weer vol met dozen. Wat zag ik afgelopen week:
ZE VERVANGEN HET 9voltsSYSTEEM VOOR EEN SYSTEEM MET BATTERIJEN, het 9voltssysteem is mijn systeem. Voor het batterijen systeem is een andere rails nodig (namelijk niet-geleidende rails) en daarom zullen ze de productie afbouwen van de 9voltsrails, -locomotieven, -besturingskastjes.
*weeeeh*
Read More